zondag 23 februari 2014

VCR - HOOIKT 4 - 1

VCR -HOOIKT 4 -1

Titel : D- day ( deel 1)

Het was money time. Wouden we onze ambities waarmaken dienden we deze wedstrijd te winnen.

Elke tegenstrever tegen wie we reeds gespeeld hadden, bevestigde dat Hooikt de te kloppen zou zijn. Ze zouden intrinsiek beter zijn dan VCR.

Met deze gedachten in ons achterhoofd , maar in de wetenschap dat elke wedstrijd gespeeld moet worden, vatten we de wedstrijd aan. Iedereen zou top moeten zijn!

De richtlijnen waren duidelijk, Farouk uit de match houden, de aanvoer afsnijden , hun snelle flanken aan banden leggen, de duels winnen en zelf niet vergeten te voetballen.

Als trainer kan je veel plannen smeden en bedenken , uiteindelijk moeten onze jongens het op het veld nog uitvoeren.

Een woord : KLASSE!!! Van minuut één zaten we in de match. Na tien minuten hing Hooikt KO in de touwen.

Robbe Stok, hard werkend als altijd zette door op de rechter flank , bracht Lowie enig mooi in stelling voor doel en Lowie rondde beheerst af. Top Goal nr 1.

Vijf minuten later was het weer prijs. Gelijkaardig scenario , maar deze maal was het Bereket , die op kracht en techniek zich kon vrijmaken , behield het overzicht en legde de bal zijwaarts panklaar voor de inlopende Lowie die de bal eenvoudig tegen de netten duwden. Top goal nr 2.

Een droomstart, ik moest even in mijn arm knijpen om te voelen of dit allemaal wel echt was en geen droom was.

Wie Farouk , waar Farouk? Hij zat in de binnenzak van Koenraad. Knap Koenraad ! Onze verdediging onder leiding van Simen gaf geen krimp. De backs knepen perfect en speelden kort op de man indien nodig.

Ons aanvallend compartiment stoorden vroeg en gegroepeerd waardoor uitverdedigen moeilijk werd voor Hooikt.

Eenmaal kwam Farouk in schietpositie en bracht de paal redding. Geluk?? Ja , maar geluk dwing je af. Mede door de perfecte opstelling van onze goalie Thomas spatte de bal op de paal uitéén.

Het glas is half vol of half leeg , ’t is maar hoe je het bekijkt.

De laatste tien minuten van de eerste helft was het betere spel voor Hooikt . We kwamen onder druk , maar hielden al bij al makkelijk stand.

Even uitblazen en dan nog 30 min vol aan de bak. Wat me opviel was dat iedereen super geconcentreerd in de kleedkamer zat. Dat gaf me persoonlijk een goed gevoel voor de tweede helft. De richtlijnen bleven dezelfde.

Tweede helft werd op gang gefloten en Hooikt greep ons bij de keel . Na vijf minuten viel dan ook terecht de aansluitingstreffer. Een mooi afstandsschot. Geen houden aan.

Ik vreesde het ergste , het was tien minuten pompen of verzuipen. Voor elke meter werd gestreden.

De sfeer langs de zijlijn was super. Beide kampen hadden een legioen supporters mee. Positieve aanmoedigingen af een toe een vijandige blik of sneer naar uw verslaggever, maar dat hoort er bij.

Halfweg de tweede helft ging de storm wat liggen en namen we terug de bovenhand. Bereket werd subtiel het straatje ingestuurd, twee à drie man in de wind , keeper voorbij en de bevrijdende 3-1 stond op het bord. Top Goal nr 3. Klasse! Dit zouden we niet meer weggeven. Hooikt moest risico’ nemen en op de tegenaanval waren we nog een paar keer gevaarlijk.

De verlossing kwam uiteindelijk een paar minuten voor tijd. Een strakke corner werd door Bereket met een buffel stoot tegen de netten gejaagd. De sprongkracht , détente die hier vanuit ging, ongelooflijk! Kom je op ons niveau zelden tegen. Één woord: BANGELIJk!! Top goal nr 4.

Het was aftellen naar het eindsignaal. De ontlading was groot. Mission completed!

Sommige spelers zijn niet bij naam genoemd : Weet, Jullie waren allemaal top!

Ook de niet geselecteerden deelden in de vreugde. Dit gaf me heel veel voldoening. Het ultieme bewijs dat jullie een hechte groep vrienden zijn!

Moraal van het verhaal : We hebben een belangrijke veldslag gewonnen , maar de oorlog is tot nader bericht niet gestreden, laat staan gewonnen.

Er resten ons nog vijf matchen :

09/03 VCR –WALEM

23/03 HOOIKT – VCR

30/03 PUURS – VCR

06/04 VCR –RUMST

13/04 HINGNE – VCR

Nog vijf maal knallen en daarna de kurken!

Een apetrotse trainer

Bart

 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten