Vriendenmatch
Emblem - VC Rijmenam.
Dit
was geen fraai spektakel jongens!
1 - 1 EMBLEM
1 - 2 QUINTEN
1 - 3 LOWIE(assist Dylan)
Reeds
in kleedkamer, voor de start van de match, bleek dat deze
vriendschappelijke wedstrijd geen hoogvlieger zou worden. Sommige spelertjes
hadden het over '"t'is maar een vriendenmatch" en waren niet van plan
om er tegenaan te gaan. Niet echt de goede mentaliteit, noch een winnaars
spirit . Daarenboven lag het veld er erg bedenkelijk bij.
Eens
de match door de gepensioneerde scheidsrechter werd afgetrapt bleek het elftal
vierkant te draaien: slechte passen, geen structuur noch opbouw, geen posities.
Zelfs de basisprinciepes van het voetballen waren onze jongens blijkbaar
vergeten.
Na
12 minuten kwam dan toch volledig onverwacht de eerste goal: een mooie pas van
Arne naar Robbe L. die er 0 - 1 van maakte. Waren we nu eindelijk
gestart? Niet echt want nog voor de rust maakte de tegenploeg, die voor de
helft was bezet met preminiemen (2 jaar jonger) en voor de andere helft
hoofdzakelijk met jongens die één jaar jonger waren, een tegendoelpunt en
gingen we bij de rust kleedkamers in met een 1-1 stand.
Ondanks
dat coach Tom de manschappen duidelijk op hun taken wees en meer inzet en
snelheid vroeg bleef de ploeg ook de tweede helft wat aanmodderen. Niet echt
wat we van onze ploeg gewoon zijn, noch verwachten. Ten einde raad bleef coach
Tom wissels invoeren in de hoop er wat swung in te krijgen maar tevergeefs.
Iedereen bleef kijken en wachten. Tot Quinten plots een sterke trap op doel
maakte en de score op 1-2 bracht.
Tijdens
de laatste 5 minuten werd er eindelijk gevoetbald. Een mooie een assist van
Dylan naar Lowie die recht in de kruis trapte bevestigde de eindstand: 1-3.
Daar was weer de inzet, de opbouw langs de flanken, de snelheid en de passen.
Zo moet het.
Het
einde van deze troosteloze match werd afgefloten en zonder fierheid verlieten
we het veld.
Volgende
week tegen Walem zal het anders moeten. Werken, en vooral met een positieve
mentaliteit, er voor gaan is de boodschap. Tijd om terug met beide voeten op de
grond te komen.
Een
bijzonder woord van dank aan onze coach Tom die Bart en Jurgen waardig heeft
vervangen.
