De laatste competitie wedstrijd van het seizoen
Onze laatste wedstrijd acht tegen acht was er eentje
om duimen en vingers van af te likken.
We vatten de wedstrijd geconcentreerd aan. Trokken het laken dadelijk naar ons toe. Met verzorgd voetbal van achteruit , de
flanken benutten , één tweetjes opzoeken, bewegen zonder bal, druk zetten bij balverlies, kortom het ABC van
het voetbal waren de instructies.
Quentin , bezig aan een super sterke terugronde werd
mooi de diepte ingestuurd door Robbe L en rondde beheerst af. 1-0. Elzestraat beschikte over enkele goede
spelers, doch door ons vroeg storen bij balverlies konden we telkens de bal
snel heroveren en een nieuwe aanval in elkaar knutselen.
De 2-0 kwam tot stand na een collectieve aanval over
rechts met Luca als aangever. Arne , die
reeds lang op zoek is naar een “O” zo verdiende en deugddoende verlossende
doelpunt , kwam gepast ingelopen en haalde verwoestend uit . 2-0 los in de
pin. Iedereen op en naast het veld in extase , inclusief uw reporter van dienst
omdat ierdereen het Arne zo hard gunt.
Eén van mijn grootste voldoeningen dit seizoen.
Elzestraat kon verdiend na een mooie aanval de score
milderen tot 2-1 , doch van enige paniek in onze rangen is er nooit sprake
geweest.
Na de pauze was Vcr outstanding , de driehoek
Quentin, Luca , Robbe L kwam op volle toeren.
Gesteund door een beresterke Koenraad zorgde ervoor dat Elzestraat werd
weggedrukt. Moet gezegd worden dat Ward op de linksachter nota bene een prestatie neerzette om U tegen te
zetten. Ondanks het feit dat hij tegen
een grotere speler stond , had Ward hem volledig in zijn broekzak. Sterk in
duel en sneller anticiperen als de tegenstrever was zijn recept. Knap Ward!
Tijd voor een nieuwe primeur: een knappe aanval over
rechts werd door Dylan beheerst in de netten gelegd 3-1. Voor den Dylan eveneens zijn eerste doelpunt.
En de primeurs waren nog niet op: Ben komt naar mij
en vraagt om eens vooraan te mogen spelen want hij wou ook eens een doelpunt
scoren. Ben had zich voordien reeds zeer goed van zijn verdedigende taken
gekweten, vandaar dat ik het hem zeker gunde .
En wat doet den Ben : knap , gelijk een echte
goalgetter , trapt hij de oververdiende 4-1 tegen de netten na een perfecte
voorzet van wederom Luca.
Elzestraat kon nog milderen tot 4-2 maar kon nooit
aanspraak maken op meer.
Het zal jullie waarschijnlijk niet verwonderen dat
we de minst gepasseerde verdediging van de reeks zijn. Thomas , ons trouwe
sluitstuk, heeft daar een groot aandeel in.
Wat mij betreft de ontdekking van het seizoen!
Lennert , een tijdje afwezig geweest, heeft zich
zelf met een puike prestatie in de
verdediging , een mooi verjaardagscadeau
gegeven. Max en Robbe T die vaak samen
de linker flank voor rekening namen, kunnen eveneens terugblikken op een zeer verdienstelijke wedstrijd.
Ik ben apetrots op mijn manschappen.
Ps: Een dikke pluim voor Simen en Quinten die hun
team zijn komen steunen
Groeten
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten