SC MECHELEN - VCR 3 - 7

Zaterdagmorgen 6 uur. Eventjes door de venster kijken. Oei sneeuw. Snel de website van de voetbalbond raadplegen. " geen aflastingen tot nader bericht ". Wat is nader natuurlijk. Iets na 7 uur nog eens dubbelchecken. De match zal wel doorgaan zeker, alhoewel er nog lichte sneeuw valt.
Wij rijden dus richting Mechelen en naarmate we vorderen vermindert de sneeuwhoeveelheid. We komen aan en nog wel frisjes, doch het klaart volledig uit. De grasmat ligt er mooi bij.
Op SC Mechelen speelden we in het verleden telkens spannende matchkes. Onze remonte van 5 - 1 naar 5 - 7 winst vorig jaar staat nog in mijn geheugen gegrift, waarbij Robbe T. na het laatste doelpunt Bart in de armen springt.
Robbe T., die net zoals Arne last heeft van een kwetsuur konden vandaag niet aantreden, tesamen met Anton die zelf verkoos om thuis te blijven en Simen die last had van een verkoudheid. Robbe S. speelde na zijn sterke prestatie vorige week met de A ploeg mee die immers met een resem zieken te kampen had.

We starten dus met 10 spelertjes tegen SC Mechelen, Maxim was vandaag na telkens vol overgave op de trainingen aan te treden onze kapitein van dienst.

De wedstrijd begon gelijkopgaand. Ward stak meteen zijn neus aan het venster doch de keeper bracht puik redding. De eerste kans van SC Mechelen was wel meteen raak. Onze verdediging werd uit verband gespeeld en de 1 - 0 was een feit. We begonnen beter en beter in de match te komen, het spel van SC Mechelen dat voornamelijk was gebaseerd op een krachtige grote " laatste man " verwaterde nadat deze meer en meer uit positie begon te spelen. Na een rommelige fase voor het doel van de tegenstander kwam de bal voor de voet van Lennert die vanuit de 2de lijn verdiend voor de 1 - 1 tekende.
Daarna was het enkel nog VCR dat de klok sloeg. Quentin die ik in het begin nog wat moest aanporren ontketende zijn duivels, schakelde op links zijn rechtstreekse tegenstander uit, legde panklaar voor Robbe L, die op het juiste moment inliep en beheerst afwerkte. Meteen erna redde Flor knap de gelijkmaker. Quentin nu opnieuw door op links, werderom voorbij zijn man, nu echter op doel trappend, redding van de doelman, doch de terugkerende bal voor de voeten van Robbe L die goed gevolgd was en de 1 - 3 eenvoudig kon binnentikken. Sc Mechelen kwam er nu echter totaal niet meer uit, onze verdediging met Lennert, Koenraad, Maxim en Ben hield alles netjes gesloten. Helemaal op het einde van de eerste helft een mooie dieptepas vanuit de middenlijn op Luca, pijlsnel langs zijn verdediger en de 1- 4 ruststand stond op het bord.

Na een appelsientje tijdens de rust(met dank aan de A ploeg)betraden onze jongens opnieuw het veld. Koenraad posteerde zich nu tegen de krachtige laatste man om deze uit de wedstrijd te houden, Quinten ging nu achteraan postvatten. Bleek opeens deze speler centraal in het middenveld nu constant te spelen, zodat Koenraad regelmatig diende terug te zakken en het spel veel op het middenveld zich begon te voltrekken. Echter we begonnen de 2de helft zoals op het einde van de eerste helft met enkele mooie combinaties opbouwend van achteruit. Robbe L. speelde nu knap " speedy " Quentin de diepte in die de keeper na eventjes te wachten mooi in de luren legde. Een dik verdiend doelpunt voor Quentin die zoals reeds voorheen gezegd altijd ten dienste van de ploeg speelt. En we bleven doorgaan, Koenraad op kracht en snelheid meermaals door en de 1 - 6(al hadden dit er meer kunnen zijn)stond op het scorebord. Luca en Quentin bleven op de flanken voor gevaar zorgen, Quinten hield alles achteraan onder controle en Quentin maakte er nog 1 - 7 van. Daarna waren onze jongens iets te veel in feeststemming, na een aanval vergaten ze hun verdedigende taken waardoor SC Mechelen tijdens de laatste 5 minuten nog tot 3 - 7 kon milderen.
Einduitslag 3 - 7 winst( 2 * Robbe L, 2 * Quentin, 1 * Luca, 1 * Koenraad en 1 * Lennert)

Wat we vooral onthouden van deze wedstrijd is het dat wij als ploeg " samenspeelden " terwijl de tegenpartij enkele goede spelertjes had doch collectief er weinig van bakte. Vandaag is nogmaals bewezen dat je niets bent met enkele individualisten als je als ploeg geen geheel vormt. Er zaten enkele mooie doelpunten bij vandaag over meerdere stations, waarbij snel werd overgeschakeld van verdediging naar de aanval.

Volgende week wacht ons de verplaatsing naar Katelijne, een ploeg waar we van verloren in de heenronde(voornamelijk door een hele snelle spits), doch die we naar mijn mening aankunnen nu we met een voltallige kern zijn(hetgeen toen nog niet het geval was)

jurgen